'Eφηβοι Πανελλήνιες Εξετάσεις 1-0

  Οι πανελλήνιες εξετάσεις του 2014 ανοίγουν την αυλαία στις 27/5 και προσκαλούν τους μαθητές να προσέλθουν ψύχραιμα και να διεκδικήσουν μια θέση σε κάποιο πανεπιστημιακό ίδρυμα της επιλογής τους.
Κύριοι πρωταγωνιστές του μήνα οι μαθητές που βρίσκονται αντιμέτωποι με τον ογκόλιθο των εξετάσεων στο τέλος της χρονιάς. Μια περίοδος ιδιαίτερα έντονη και συγκινησιακά φορτισμένη τόσο για τους πρωταγωνιστές μας όσο και για το οικογενειακό τους περιβάλλον.
Ας προσπαθήσουμε να μπούμε στην θέση των έφηβων και να αναλογιστούμε τι σκέψεις κάνουν, πως νιώθουν και πως αντιδρούν ενόψει των εξετάσεων
«Προχθές ήμουν πολύ χαρούμενος και μπόρεσα να βγάλω για το διαγώνισμα περισσότερη ύλη από ότι είχα προγραμματίσει. Σκέφτηκα να εκμεταλλευτώ την καλή μου διάθεση και να βγάλω δύο κεφάλαια ως το βράδυ. Δούλευα ασταμάτητα λες και ήμουν σε μια μεθυστική παραζάλη. Ήμουν συγκεντρωμένος, εστίαζα και στις λεπτομέρειες. Ένιωθα δυνατός και σίγουρος για τον εαυτό μου.
Την επόμενη μέρα με περίμενε μια κακή έκπληξη. Ο ενθουσιασμός μου είχε εξαφανιστεί ως δια μαγείας. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Αισθανόμουν τελείως ηλίθιος και άχρηστος. Είμαι πολύ μπερδεμένος. Θα τα καταφέρω άραγε; θα πετύχω; Δεν έχω ιδέα. Αν δεν τα καταφέρω τι θα γίνει; Θα απογοητεύσω τους γονείς μου. Σίγουρα θα δυσαρεστηθούν. Έχουν επενδύσει πολλά χρήματα, και περιμένουν από μένα να πετύχω. Δε θέλω να τους απογοητεύσω. Το άγχος μου αυξάνεται με γρήγορους ρυθμούς, νιώθω να με κατακλύζει. Πονάει το στομάχι μου, τα χέρια μου ιδρώνουν, παγιδεύομαι σε έναν μαύρο φαύλο κύκλο με αρνητικές καταστροφικές σκέψεις μαζί με ένα δριμύ κατηγορώ για τον εαυτό μου.
Πέφτω συχνά σε καταθλιπτικές φάσεις. Προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει και το χάνω. Πιθανότατα στην προσπάθεια μου να τα καταφέρω και να με αποδεχτούν πίεσα υπερβολικά τον εαυτό μου. Έχασα τελείως το μέτρο και το ρυθμό μου. Τον εξανάγκασα να δουλεύει συνεχώς και ασταμάτητα. Τότε ήρθε στο μυαλό μου και η φωνή της μητέρα μου “Μια χαρά τα κάνεις αλλά μπορείς σίγουρα παραπάνω…“ Θυμώνω απίστευτα πολύ και παρατάω το διάβασμα.
Χρειάζομαι χρόνο να σκεφτώ και να βάλω μια τάξη μέσα μου. Αναρωτιέμαι τόσες ώρες διαβάσματος και κόπου τι εξυπηρετούν; Τις δικές μου ανάγκες ή των άλλων; Τι έχει πραγματικό νόημα για μένα; Τι εξυπηρετεί όλη αυτή η προσπάθεια μου; Τα όνειρα μου; Τα όνειρα άλλων; Τι θέλω να κερδίσω; Τι να πετύχω;
Δεν έχω απαντήσεις για όλα αυτά τα ερωτήματα, ξέρω όμως σίγουρα ότι έχω υπερβεί κατά πολύ τα όρια μου.»
Με ανακουφίζει πολύ όταν η μητέρα μου μου λέει πως θα μου φτιάξει το αγαπημένο μου γλυκό; Η φωνή της είναι τόσο ήρεμη και γεμάτη από αγάπη και ζεστασιά. Ρωτάω τον πατέρα μου πως πέρασε εκείνος την περίοδο τον πανελληνίων, αν νόμιζε και εκείνος ότι πολλές φορές μοιάζει με ιερή εξέταση, αν τα έβλεπε κι αυτός άσπρο μαύρο.
Έχω ανάγκη να δω τους φίλους μου, να πούμε λιγάκι τα δικά μας. Με βοηθάει πολύ και η γυμναστική. Χρειάζομαι εκτόνωση. Το kick-boxing είναι θαυματουργό. Θα πάρω μεγάλες ανάσες κάνοντας πραγματάκια που μου αρέσουν και με γεμίζουν πολύ. Έτσι με όρεξη θα ριχτώ στην μάχη, θα προσπαθήσω και όπως βγει. Σίγουρα η ζωή μου επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις.
Μαθαίνω να αγωνίζομαι και να προσπαθώ. Είμαι κλαράκι γέρνω μα δεν σπάω. Αγωνίζομαι.»
Πηγές
Alice Miller Οι φυλακές της παιδικής μας ηλικίας Εκδόσεις Ροές.

Εγγραφείτε σήμερα κιόλας στο Lipolysis Newsletter

Δηλώστε το email σας, πατήστε το κουμπί «Εγγραφή» και θα λαμβάνεται Newsletter από την Lipolysis με πλούσια θεματολογία από επιστημονικά άρθρα των συνεργατών μας, μικρά μυστικά, οδηγίες και φυσικά μοναδικές προσφορές!

CAPTCHA
Αυτή η ερώτηση υπάρχει, για την αποφυγεί spammers.
Go to top